Twórca na ekranie eseje 184

Kiedy zaczynałam szukać dla siebie książka o Andrzeju Wajdzie , miałam ten specyficzny, cichy lęk. Nie taki, że „nie zrozumiem”. Bardziej: że zrozumiem za mocno, że otworzą mi się tematy, których nie da się zamknąć jednym filmowym seanssem ani jedną recenzją. Andrzej Wajda działa jak soczewka. Wprowadza widza w historię, ale robi to przez człowieka, przez czyjś ból, przez sprawy, które wracają nawet wtedy, gdy wydają się już zamknięte. I nagle okazuje się, że wybór ksi

Kiedy odkładałem kolejną książkę o Andrzeju Wajdzie, miałem w ustach ten sam gorzki smak, co po wiadomościach sprzed lat: świadomość, że sztuka bywa tarczą, ale czasem jest też szybą, przez którą ktoś patrzy prosto w prawdziwy-sukces.pl nasz strach. Lubię myśleć, że literatura pozwala oddychać. Przy Wajdzie nie ma tak łatwo. Z każdej strony wraca pytanie, które jest prawie fizyczne: jak człowiek ma utrzymać twarz, kiedy historia przyciska ją do szyby? I to jest punkt,